ป่านาคำหอม ตอนแรกได้ยินชื่อ คือ “ป่า” ก็คงเหมือนๆ ป่าทั่วไป มีต้นไม้ มีสิ่งมีชีวิต ที่เราไม่ค่อยได้ใส่ใจมากเท่าไร ก็แค่ดูและฟังผ่านๆ แต่แตกต่างจากป่านาคำหอม ที่นี่พี่อิ๋มเน้นรักษาและดูแล นอกจากคำว่าป่ายังมี “ความสุข” มีการเรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายที่ไม่มีสอนในห้องเรียน ได้สังเกตสิ่งมีชีวิตต่างๆ มากมาย เช่น งู เป็นอะไร ลายแบบไหน พืชผักต่างๆ เราควรดูแลยังไง รดน้ำแบบไหน ให้ปุ๋ยเท่าไร แล้วต้องเก็บแบบไหน ตอนไหนถึงจะดีที่สุด
ได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกับคนอื่น เรียนรู้ว่าทุกคนมีทัศนคติที่แตกต่างกันออกไป และได้สังเกตตัวเองไปด้วยว่าเรารู้สึกยังไงเมื่อได้ยินได้ฟังคำพูดบางคำ คำพูดที่ดีเรารู้สึกดี มีความสุขยิ้มหน้าบาน และบางคำที่ไม่ดี จับตัวเองได้ว่าเรากำลังรู้สึกโมโหอยู่นะ แต่พอเล่าให้พี่อิ๋มฟัง พี่อิ๋มบอกว่า เราไม่รู้หรอกว่าเค้าผ่านเรื่องอะไรมา ทำหน้าที่ของเราให้ดีก็พอ ได้เรียนทำอาหารที่เราไม่เคยทำ ก็สนุกและมีความสุขไปอีกแบบ ได้เรียนทำก๋วยเตี๋ยวจากพี่เหมี่ยวด้วย ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยมั่นใจอะไรเลยเรื่องเข้าครัว
เวลาอยู่คนเดียวก็มีความสุขไปอีกแบบ ได้อยู่กับตัวเองจริงๆ ได้คุยกับตัวเองภายใน รู้สึกว่าเราโชคดีที่ยังมีลมหายใจ ได้สูดอากาศธรรมชาติเข้าไปหล่อเลี้ยงร่างกาย ได้มองเห็นต้นไม้สีเขียวๆ สดชื่น ได้เล่นกับน้องหมาทั้ง 4 ตัวอย่างมีความสุข เปิดฟังหลวงตาไปด้วยทำงานไปด้วย ความสุขหมุนรอบตัวเราตลอดเวลา
ขอบคุณป่านาคำหอมห้องเรียนพิเศษค่ะ
น้อย โอคำ (ทีมงานป่านาคำหอม) 27 มกราคม 2568
