ป่านาคำหอม

ก่อ กะบาก ยางนา ยางกราด ประดู่ ตะเคียนทอง ยืนต้นสูงตระหง่าน “ป่าดง”

เต็ง รัง แดง พยุง ตะแบก ติ้ว ใบพลิ้วเปลี่ยนสีรับลมหนาวใน “ป่าโคก”

ไผ่ป่า หว้าจ๋อย พอก ข่อย มันปลา เสม็ด สะเด็ดน้ำหลากอยู่ “ป่าทาม”

บอน ผักหนาม เอนอ้า ตาเป็ดตาไก่ และใบเพิร์นนานาชุ่มน้ำ “คำ”

ฝนชื้น สัมผัสเฉอะแฉะทั่วฝ่าเท้า ตกกล้า ดำนา ทุ่งข้าวเขียวเย็น ลมหนาวพัดปลิดใบไม้ร่วงห่มดิน รวงข้าวเหลืองทองยามแล้ง ร้อนแดดจัดจ้า ดอกไม้ป่าบานแล้ว ยอดไม้อ่อนบ้างแตกผลิเดินย่างเงียบๆ

เริ่มบทสนทนากับต้นไม้ ใบหญ้าอ่อนใน “ป่า-นา-คำ-หอม” เป็นเพื่อนโอบปลอบประโลมใจ

บำเพ็ญ ไชยรักษ์ (แอ้ว)

ความเรียง เขียนตอนฟ้ายังไม่สาง

วันที่ 23 มกราคม 2568

Discover more from Panacomehome

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading