ถึง อิ๋ม และ เพื่อนสิ่งมีชีวิตที่ป่านาคำหอม
ก่อนอื่นต้องขอบคุณอิ๋มที่ชวนมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่พิเศษแห่งนี้นะครับ และขอบคุณบาสกับเหมี่ยวด้วยเช่นกัน พี่รู้สึกว่าพื้นที่ปานาคำหอมนั้นพิเศษมากๆ 3 วัน 2 คืน ที่ได้อยู่ที่นั่นเพื่อทำความเข้าใจพื้นที่และรู้จักอิ๋ม (รวมทั้งนิเวศของชีวิตอิ๋ม) แม้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่รู้สึกเลยว่ามันมีพลังของความเชื่อมโยงอะไรบางอย่างที่พิเศษ ซึ่งหากจะต้องเล่าให้ใครฟังต่อ หรือเพื่อบอกว่าเรารู้สึกถึงคุณค่าอะไรที่ได้จากป่านาคำหอม ทั้งจากสถานที่และผู้คน พี่รู้สึกถึง 2 อย่างนี้ครับ คือ
ป่านาคำหอมทำให้เราสงสัยใคร่รู้ว่า ป่านาคำหอม คือ อะไร ด้วยความรู้สึกแบบนี้ ก็พาเราเห็นความเชื่อมโยงและการเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ใหญ่กว่า นิเวศของป่าดิบแล้ง – ที่ราบสูงภูพาน – หนองหาร — นำโขง ได้เห็นสิ่งสวยงามสามัญเล็กๆ ที่ไม่ได้แยกส่วนจากความเป็นทั้งหมดของสายใยนิเวศ ที่ทั้งเปราะบางและเข้มแข็ง
อีกสิ่งหนึ่งที่รู้สึก คือ สถานที่แบบนี้ ถ้าเรารักษาวิถีของความสงบไว้ได้ มันมักจะชวนให้เราตั้งคำถามสำคัญกับชีวิตว่า เรา คือ ใคร และคำว่า “ใคร” ในที่นี้ก็ไม่ได้หมายถึงว่าเราต้องเป็นใครที่ใหญ่โต หรือการมีตัวตนเชิงปัจเจก แต่เป็นไปเพื่อการตระหนักรู้ว่า เรานั้นมีอัตลักษณ์ มีหน้าที่บางอย่าง และเป็นส่วนใหญ่ของนิเวศของชีวิตที่ใหญ่กว่าตัวตนของเราเสมอ
การได้เดินเทรลสั้นๆ ในป่าดิบแล้งของป่านาคำหอม ได้เห็นการเกิด-ตาย เป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ได้เห็นต้นไม้ป่าแปลกตาที่สวยงามอย่างที่มันเป็น มันทำให้รู้สึกอย่างนั้น ความสุขสงบแบบนี้ล่ะมั้งที่เป็นเสน่ห์ของที่นี่ และเป็นของมีค่าและหรูหราในสังคมที่ทำให้เราวุ่นวายใจ
ขออวยพรและส่งความรักและกำลังใจให้อิ๋มและสิ่งมีชีวิตที่นั่น ให้ได้ทำหน้าที่ที่สวยงามของตัวเองผ่านความงดงาม การเติบโตและร่วงโรยของชีวิต
พี่ตี๋ และ ใจบ้านสตูดิโอ
16.01.2025
