ป่านาคำหอม
Space of Allowing
คาเฟ่หน้าตาเรียบง่าย เมื่อเข้าใกล้สัมผัสได้ถึงอาการยินดีต้อนรับแบบซื่อๆ
ด้านหน้าเป็นมินิป่าเบญจพรรณ เราสามารถเอาถ้วยกาแฟไปจิบข้างๆ กอไผ่สีทองกอใหญ่ แล้วทอดสายตาไปยังต้นไม้สูงโปร่ง ที่แตกกิ่งก้านอย่างเสรี
ประสาทสัมผัสแผ่ขยายออกช้าๆ โดยไม่รู้ตัว อิสรภาพของต้นไม้ อิสรภาพของใจ
บ้านพักถูกออกแบบไว้อย่างดีในแง่ประโยชน์ใช้สอย เรียบง่าย สบายตา มีเปลญวนให้นอนกวนๆ หน้าบ้านได้ด้วย เตียงนอน ห้องน้ำ เป็นส่วนตัว keep boundary ขณะเดียวกันก็เชื่อมต่อ connect กับภายนอก
ท้องนาชุ่มฉ่ำ ท้องฟ้าราตรีมีดาว
แสงจากหิ่งห้อย ล่องลอยริบหรี่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล
จะอยากนอนคุยกับหนังสือหายากที่เขาวางไว้ที่หัวนอน หรือออกมานั่งคุยกับมวลมิตรที่นานๆ ทีจะมารวมตัวกันได้
อะไรก็ได้ ยังไงก็ได้
อาคารรวมเป็นอีกพื้นที่ ที่ถูกใจ
ยามเช้าพระอาทิตย์ขึ้น สาดแสงอย่างสะใจ เกิดเป็นเงาที่งดงามบนผืนสนามหญ้าสีเขียวที่ถูกดูแลอย่างดี เป็นผืนประติมากรรมธรรมชาติที่สดใหม่ และมีอยู่แค่ไม่กี่นาทีให้มองเห็น
รอบๆ อาคารรวมนี้เป็น common space ของ คน ต้นไม้ และสิ่งมีชีวิตเล็กๆ แมลง ผีเสื้อ มันอาจมาเกาะอยู่บนเสื้อคุณอย่างไว้วางใจ ราวกับว่าคุณได้เปลี่ยนเป็นต้นไม้ไปแล้ว
เนื่องด้วยพวกเรามาเจอกันเพื่อ inner journey บทสนทนาเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต ความกังวลในอนาคต ตัวตนที่บาดเจ็บ เด็กน้อยที่โหยหา จึงทะยอยกันออกมา ในพื้นที่ปลอดภัย
ร่างกาย ลมหายใจ ประสาทสัมผัสสอดประสานไปกับ แมกไม้สายลมรอบตัว
..เธอสามารถจะ drop stories ไว้แถวๆ นี้ ได้เลยนะ ..
สายลมไม่ได้พูดหรอก แต่มันรู้สึกแบบนั้น เรื่องราวเจ็บปวด ความยุ่งยากใจใดใด ค่อยๆ ละลาย กระจาย และเบาบาง ไปกับบรรยากาศ
ความแจ่มชัดของการอยู่ที่นี่ตรงนี้ เผยออกมา นั่งอยู่กับเราเงียบๆ
ในบรรยากาศจืดๆ กับอะไรที่จางๆ
ความเบา ความวางใจ ที่เคยห่างเหินจากใจเราไปนาน หวนกลับมาสนิทกันเฉยเลย
ป่านาคำหอม พื้นที่ ที่อนุญาต ให้เพื่อนได้พบเพื่อน ให้ใจได้พบใจ
เราต่างมาพบกัน ในเวอร์ชั่น ง่าย-งาม









































































