พอให้พูดถึงป่านาคำหอม เราคงนิยามว่าเป็น “พื้นที่ปลอดภัย” สำหรับเรา เพราะให้นึกย้อนจากวันแรกที่ได้รู้จักที่นี่ ได้รู้จักพี่อิ๋ม ก็เป็นเวลา 8 ปี เวลาเหล่านั้นเต็มไปด้วยความทรงจำ ความผูกพัน การเปลี่ยนแปลง การเติบโต และการจากลา ที่เลือกใช้คำว่า “พื้นที่ปลอดภัย” เพราะนึกย้อนไปถึงช่วงสำคัญช่วงหนึ่งนั่นคือ สถานการณ์โควิดในช่วงแรก ที่ทุกคนต่างต้องปรับตัวและหาสิ่งยืดเหนี่ยวทั้งปัจจัยภายในและภายนอก มีแค่ที่นี่ “นาคำหอม” ที่เรานึกถึงในตอนนั้น และเลือกที่จะขอมาหลบภัยมาอยู่กับพี่อิ๋ม พี่เหมี่ยว เหล่าหมาๆ ที่มีบักคำโต บักกระป๋อง และหลังจากนั้นก็ตามมาด้วยชาวแก๊งเด็กๆ ที่ตอนนี้โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้ว นั่นคือ พีไวท์ ยัยแม่หญิง และดุ๊ดดู่ ได้มีช่วงเวลากับเหล่าหมาๆ ช่วยกันเลี้ยงดูและเห็นพวกมันเติบโตไปด้วยกัน

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา การได้เฝ้ามองเห็นการเปลี่ยนแปลงและเติบโตของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ทำให้รู้สึกว่าเราเองก็ได้เติบโต ผูกพันไปด้วยเช่นกัน สำหรับพี่อิ๋ม เรารู้สึกว่าพี่อิ๋มเก่งมากนะ การที่ต้องคอยดูแลพื้นที่ตรงนี้มันท้าทาย มันเหมือนพ่อแม่มือใหม่ที่ไม่รู้ว่าจะรับมือกับการเลี้ยงลูกคนแรกยังไง แต่พี่อิ๋มก็คอยประคบประหงม ดูแลมันอย่างดีและตั้งใจใช้ ธรรมชาติ ใช้พื้นที่เพื่อสร้างประโยชน์ต่อคนที่มาเยือน ดีใจที่พื้นที่ตรงนี้มันสำเร็จเป็นรูปเป็นร่างและได้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นด้วยนะ

ธิรารัตน์ พุทธวงศ์ (เปเล่) 30 มกราคม 2568

Discover more from Panacomehome

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading